خانه .::. متون قانونی .::. تجاری .::. تعریف شرکت تضامنی

تعریف شرکت تضامنی

تعریف شرکت تضامنی

 


 

شرکت تضامنی شرکتی است که در تحت اسم مخصوص برای امور تجارتی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می‌شود و اگر دارایی شرکت برای تادیه تمام قروض کافی نباشد هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت است. (ماده ۱۱۶ قانون تجارت)

در حقوق تجارت ایران، شرکت تضامنی دارای شخصیت حقوقی مستقل شرکا است.

در نتیجه:

  • دارایی آن از دارایی شرکا جدا است.
  • ممکن است ورشکسته اعلام شود زیرا تاجر محسوب می‌شود.
  • در صورت ورشکستگی شرکت، طلبکاران شرکت نسبت به دارایی شرکت بر طلبکاران شخصی شرکا ارجحیت دارند.
  • ورشکستگی شرکت ملازمه ای با ورشکستگی شرکا ندارد و بالعکس.
  • تابعیت شرکت از تابعیت شرکا جدا است.

 

تشکیل شرکت تضامنی

شرکت تضامنی از حداقل دو شریک تشکیل می‌شود.

اهلیت عام برای شرکا کافیست و لازم نیست اهلیت تجاری داشته باشند (لازم نیست خودشان تاجر باشند.)

شرکا نباید منع قانونی برای معاملات داشته باشند (مثل ورشکسته در حالتی که ممنوع از تصرف در اموال خویش است.)

شرکت تضامنی می‌تواند از مشارکت دو یا چند شرکت دیگر نیز تشکیل شود.

 

وضعیت حقوقی شرکا

با وجود تفکیک دارایی و تعهدات شرکت از شرکا که نتیجه‌ی وجود استقلال شخصیت حقوقی شرکت از شرکاست، در صورتی که دارایی‌های شرکت برای تادیه دیون شرکت کافی نباشد هر یک از شرکا با اموال شخصی خودش به میزان کل بدهی شرکت، مسئول پرداخت می‌باشد.

توافق بر خلاف این امر در مقابل اشخاص ثالث کان لم یکن است.

هر کسی که وارد جمع شرکا شود مسئول پرداخت تمامی قروض شرکت خواهد بود حتی قروضی که قبلا وجود داشته است.

اما شریکی که از شرکت به طور صحیح (نه خروج غیرقانونی و یا تدلیس) از شرکت خارج شده باشد، مسئول پرداخت قروض بعد از خروج خودش نیست.

ماده ۲۰۰ قانون تجارت، ناظر به مواد ۱۹۵ و ۱۹۷، ثبت خروج شریک را لازم اعلام کرده است.

با این وجود لازم نیست که خروج شریک در روزنامه آگهی شود بلکه حتی اگر اعلان هم نشده باشد اما مقررات مواد ۱۹۵ و ۱۹۷ را رعایت کرده باشد این خروج صحیح است.

 

غیرقابل انتقال بودن سهم الشرکه

سهم الشرکه‌ی شرکت تضامنی قابل انتقال نیست مگر با رضایت همه ی شرکا، حتی علی الصول این سهم الشرکه به صورت قهری هم قابل انتقال نیست مگر آنکه سایر شرکا به انتقال رضایت دهند و خود وراث هم ظرف یک ماه پس از تاریخ فوت رضایت یا عدم رضایت خودش را اعلام کند.

 

سرمایه شرکت

سرمایه‌ی شرکت اگر نقدی باشد حتما باید با وجه نقد پرداخت شود و پرداخت توسط چک و سفته پرداخت تلقی نمی‌شود مگر آنکه چک و سفته نقد شده به حساب شرکت واریز شود.

هرگاه مدیران و شرکا برای تاسیس شرکت به جای وجه نقد اسناد تجاری قبول یا تسلیم کنند کلاهبردار شناخته می‌شوند زیرا اینگونه اقدامات اشخاص ثالث را به امور غیر واقع امیدوار می‌کند.

شرکت‌نامه یا اساسنامه‌ی شرکت باید به موجب سند رسمی باشد والا شرکت ایجاد نخواهد شد (مواد ۴۷ و ۴۸ قانون ثبت اسناد و املاک)

درشرکت تضامنی شرکاء باید لااقل یک نفر از میان خود یا از خارج به سمت مدیری معین نمایند.

انتخاب مدیر ممکن است درشرکت‌نامه به عمل آید، یا ضمن اساسنامه و یا پس از تشکیل شرکت و به موجب توافق جداگانه.

تشکیل شرکت تضامنی، برخلاف آنچه درباره‌ی شرکت سهامی صادق است، منوط به نصب مدیر نیست.

در شرکتی که مدیر برای آن انتخاب نشده است، هر شریکی که معامله ای برای شرکت می‌کند درحکم معامل فضولی است و بنابراین فقط اگر شرکتی که معامله به نام او انجام می‌شود معامله را تنفیذ کند، معامله صحیح و نافذ خواهد بود.

عزل مدیر باید مدلل باشد و الا مطابق قواعد عام، مدیر می‎تواند مطالبه‌ی ضرر و زیان کند؛ اعم از آنکه خود جزء شرکای شرکت باشد یا نباشد، در اساسنامه معین شده باشد یا به طرق دیگر.

درشرکت تضامنی هیچ یک از شرکاء نمی‌تواند سهم خود را به دیگری منتقل کند مگر به رضایت تمام شرکاء.

ممنوعیت انتقال به دیگری، هم شامل موردی است که شریک بخواهد سهم الشرکه‌ی خود را به اشخاص ثالث واگذار کند و هم شامل موردی است که بخواهد سهم خود را به یکی از شرکای شرکت منتقل کند.

 

فوت شریک

فوت شریک در شرکت تضامنی علی الاصول موجب انحلال شرکت است.

در صورت فوت یکی از شرکاء بقاء شرکت موقوف به رضایت سایرشرکاء و قائم مقام متوفی خواهد بود.

اگر سایر شرکاء به بقاء شرکت تصمیم نموده باشند قائم مقام متوفی باید یک ماه از تاریخ فوت رضایت یا عدم رضایت خود را راجع به بقاء شرکت کتبا اعلام نماید در صورتی که قائم مقام متوفی رضایت خود را اعلام نمود نسبت به اعمال شرکت در مدت مزبور از نفع و ضرر شریک خواهد بود ولی در صورت اعلام عدم رضایت درمنافع حاصله درمدت مذکور شریک بوده و نسبت به ضرر آن مدت سهیم نخواهد بود.

سکوت تا انقضای یکماه در حکم اعلام رضایت است.

 

انحلال شرکت

  1. انحلال شرکت، علی الاصول، با موافقت کلیه شرکا میسر است و بنابر این شرکا نمی‌توانند انحلال با رای اکثریت را در شرکتنامه یا اساسنامه پیش بینی کنند و به طریق اولی، انحلال شرکت را نمی‌توان به مدیران شرکت واگذار کرد. معذلک اگر شرکتنامه یا اساسنامه شرکا را از حق فسخ محروم نکرده باشد، هر یک از شرکا می‌تواند به شرط اینکه انحلال به قصد اضرار به شرکای دیگر یا اشخاص ثالث نباشد، انحلال شرکت را درخواست کند.این تقاضا باید شش ماه قبل از زمانی تسلیم شرکت شود که شریک می‌خواهد شرکت را فسخ کند.
  2. ورشکستگی یکی از شرکا ممکن است به انحلال شرکت بینجامد. انحلال شرکت به سبب ورشکستگی شرکا جنبه‌ی قهری دارد، یعنی نیازمند صدور حکم انحلال به وسیله‌ی مرجع قضایی به سبب ورشکستگی شریک نیست و کافی است مدیر تصفیه شریک ورشکسته کتبا انحلال شرکت را تقاضا کرده و از تقاضای مزبور شش ماه گذشته و شرکت، مدیر تصفیه مزبور را از تقاضای انحلال منصرف نکرده باشد.
  3. فوت شریک نیز شرکت را قهرا منحل می‌کند؛ مگر اینکه شرکای باقیمانده و قائم مقام متوفی به بقای شرکت رضایت دهند.

محجوریت یکی از شرکا موجب انحلال شرکت است اما قانونگذار در ماده ی ۱۴۰ قانون تجارت مقرر کرده است که درصورت مجور شدن یکی از شرکا می‌توان با اعمال مقررات ماده ۱۳۹، شرکت را از انحلال نجات داد. مفهوم ماده ی ۱۴۰ این است که در صورت محجور شدن یکی از شرکا، بقای شرکت موکول به رضایت سایر شرکا و قائم مقام محجور، یعنی قیم اوست.

دیدگاهتان را بنویسید